μουσικα νεα

[μουσικα νεα][bsummary]

Κοινωνια

[κοινωνια][bsummary]

life style

[life style][bsummary]

αθλητικα

[αθλητικα][bsummary]

ΚΥΠΡΟΣ

[Κύπρος][bsummary]

Ανατροπή σε υπόθεση βιασμού στις Κεντρικές – Επανεκδικάζεται μετά από 3 χρόνια



Ανατροπή σε υπόθεση βιασμού κρατούμενου στις Κεντρικές Φυλακές έφερε απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου.
Σύμφωνα με τα γεγονότα, η κακοποίηση του κρατούμενου από συγκρατούμενούς του, έγινε την περίοδο Δεκεμβρίου 2013 – Ιανουαρίου 2014.
Τα άτομα που υπέβαλαν την έφεση, κατηγορούμενοι 1 και 2, και Μάρτυρας Κατηγορίας (μετατράπηκε από το Κακουργιοδικείο) κρατούνταν ως κατάδικοι στις Κεντρικές Φυλακές.  Μαζί τους ως κατάδικοι βρίσκονταν και οι πρώην κατηγορούμενοι 3, 4 και 5, οι οποίοι μαζί με τους εφεσείοντες αντιμετώπισαν διάφορες σοβαρές κατηγορίες με θύμα τον μάρτυρα κατηγορίας.
Οι κατηγορίες που αντιμετώπισαν ήταν: αριθμός κατηγοριών για συνουσία δια βίας (άρθρο 172 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154) και σεξουαλικής εκμετάλλευσης (άρθρο 9(α)(β) του περί Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου, N. 87(Ι)/2007).

Κατά τη διάρκεια της ακρόασης ενώπιον του Κακουργιοδικείου η ποινική δίωξη εναντίον του πρώην κατηγορούμενου 3 διακόπηκε, μετά που ο ΜΚ7 δεν προώθησε από το εδώλιο του μάρτυρα τους σοβαρούς ισχυρισμούς που είχε προηγουμένως, σε καταθέσεις του προς την Αστυνομία, προβάλει εναντίον του, έχοντας μάλιστα ισχυριστεί στην πρώτη κατάθεση του ότι ο πρώτος που τον βίασε ήταν ο πρώην κατηγορούμενος 3 και μετά οι εφεσείοντες. Όλοι οι άλλοι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν στις κύριες κατηγορίες. 
Η καταδίκη έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 2016, οπότε και επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 ετών και η απόφαση του Εφετείου δίδεται τρία και πλέον χρόνια μετά.  Ο χρόνος που παρήλθε και ειδικά το γεγονός ότι οι εφεσείοντες έχουν εκτίσει την προαναφερθείσα περίοδο από την ποινή τους, αποτελεί ένα σοβαρό παράγοντα εναντίον της επανεκδίκασης. 
Το Ανώτατο στην απόφασή του κρίνει ότι θα πρέπει να δοθεί καθοριστική σημασία στην σοβαρότητα και τη φύση των αδικημάτων και τις περιστάσεις υπό τις οποίες κατ' ισχυρισμόν έλαβαν χώρα, οι οποίες αναμφίβολα προκαλούν έντονη ανησυχία στην κοινωνία.  Δεν θα ήταν ορθό, σε μια τέτοια περίπτωση, να μην υπάρξει απόφαση του αρμοδίου δικαστηρίου επί των γεγονότων.  Ενόψει τούτου και εφόσον υπάρχει μαρτυρία αλλά το πρόβλημα αφορούσε σε αξιολόγηση της υπό το πρίσμα εσφαλμένης καθοδήγησης, έχουμε καταλήξει να διατάξουμε επανεκδίκαση.
Η καταδίκη παραμερίστηκε, διατάχθηκε επανεκδίκαση από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας υπό άλλη σύνθεση, με τη μεγαλύτερη δυνατή προτεραιότητα. 
Από τους λόγους έφεσης το Κακουργιοδικείο καταγράφει ως πιο σημαντικούς εκείνους με τους οποίους  προσβάλλεται ως ουσιωδώς εσφαλμένη η αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ7, σε συνδυασμό με τη θέση, που στο Εφετείο έγινε αποδεκτή από τη Δημοκρατία, ότι το δικαστήριο λανθασμένα εξέλαβε ως στοιχεία ενισχυτικής μαρτυρίας, μαρτυρία η οποία στην πραγματικότητα δεν ήταν ενισχυτική (corroborative) αλλά απλώς υποστηρικτική (supportive) της εκδοχής του ΜΚ7.  Προβάλλεται ειδικότερα με την έφεση ότι το σφάλμα αυτό είχε άμεση επίδραση στην τελική κατάληξη του Κακουργιοδικείου περί της αξιοπιστίας του ΜΚ7. Το συνολικό αποτέλεσμα, καταλήγει η έφεση είναι ότι η καταδίκη ήταν ακροσφαλής.
Σύμφωνα με την απόφαση Ανωτάτου, τα ευρήματα του πρωτοδίκου δικαστηρίου, τα οποία διαμόρφωσε με βασικό μάρτυρα κατηγορίας τον παραπονούμενο (ΜΚ7) καταγράφονται ως ακολούθως στην απόφαση του:

«Στο χρονικό διάστημα από 2.10.2013 μέχρι 20.11.2013 ο ΜΚ7 κρατείτο στην πτέρυγα 8Α και από 20.11.2013 μέχρι 7.1.2014 στην πτέρυγα 8. Η μετακίνηση του από την πτέρυγα 8Α στην πτέρυγα 8 έγινε με βάση αίτηση ημερομηνίας 16.10.2013 (Τεκμήριο 3), η οποία φέρει την υπογραφή του ΜΚ7, όμως ο γραφικός χαρακτήρας του κειμένου ανήκει στον κατηγορούμενο 1. Η μετακίνηση αυτή έγινε εν αγνοία και χωρίς τη θέληση του ΜΚ7 - του οποίου η διαβίωση στην πτέρυγα 8Α ήταν πολύ καλή - δεν επιθυμούσε να μετακινηθεί στην πτέρυγα 8 και ουδέποτε αιτήθηκε κάτι τέτοιο.
Ενόσω ακόμα βρισκόταν στην πτέρυγα 8Α, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 τον προσέγγισαν, του έλεγαν ότι θα μπορούσε να βασίζεται σ' αυτούς, τον προμήθευσαν 2-3 φορές με ναρκωτικά και έκανε χρήση στα κελί 60 στην πτέρυγα 8, όπου διέμεναν οι κατηγορούμενοι 1 και 2. Με την μετακίνηση του στην πτέρυγα 8, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν τον άφηναν να κάνει άλλους φίλους και του έπαιρναν την καντίνα του. Μετά την πρώτη φορά που του πήραν την καντίνα του, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 άρχισαν να αλλάζουν συμπεριφορά και του ζητούσαν ρούχα και παπούτσια, τα οποία του έφερνε η μητέρα του (ΜΚ12). Μετά από 2-3 μέρες, γύρω στις 1.00-1:30μ.μ., οι κατηγορούμενοι 1 και 2 τον κάλεσαν στο κελί 60, έκλεισαν την κουρτίνα, τοποθέτησαν μπροστά μια καρέκλα και με την χρήση λεπίδας που κρατούσε ο κατηγορούμενος 1, προκαλώντας του φόβο και τρόμο για την σωματική του ακεραιότητα, τον εξανάγκασαν, κατ΄ αρχήν ο κατηγορούμενος 2 και στη συνέχεια ο κατηγορούμενος 1, αρχικό σε πεολειχία και στη συνέχεια σε συνουσία βάζοντας το πέος τους στον πρωκτό του. Υπό το κράτος φόβου, τρόμου και απειλών, αυτό επαναλήφθηκε καθημερινά από τους κατηγορούμενους 1 και 2 τις επόμενες 4-5 ημέρες και ο κατηγορούμενος 1 κρατούσε επίσης την λεπίδα για ακόμα 2-3 φορές διότι πλέον είχαν καταλάβει ότι ο ΜΚ7 τους φοβόταν.

Μετά τις πιο πάνω 4-5 φορές που οι κατηγορούμενοι 1 και 2 εξανάγκασαν τον ΜΚ7 σε συνουσία, ο κατηγορούμενος 2 τον έστειλε στο κελί του κατηγορουμένου 4 - που ήταν πολύ καλός φίλος του κατηγορουμένου 2 - στην πτέρυγα 8Α, για να τον «καλωσορίσει» με πεολειχία, πράγμα που έπραξε, στην παρουσία του κατηγορουμένου 2. Ακολούθως σε άλλη περίπτωση εξαναγκάστηκε από τους κατηγορούμενους 2 και 4 σε πεολειχία και συνουσία. Το κατά πόσο αυτό το γεγονός διαδραματίστηκε στο κελί 60 στην πτέρυγα 8 ή στο κελί του κατηγορουμένου 4 στην πτέρυγα 8Α, όπως επεσημάναμε κατά την αξιολόγηση πιο πάνω, είναι επουσιώδες. Περαιτέρω, σε ακόμα μια περίπτωση ο ΜΚ7 εξαναγκάστηκε; σε στοματικό έρωτα προς τον κατηγορούμενο 4 στην παρουσία των κατηγορουμένων 1 και 2 στο κελί 60 στην πτέρυγα 8.

Περαιτέρω, μετά τις πρώτες 4-5 φορές που εξαναγκάστηκε σε συνουσία από τους κατηγορουμένους 1 και 2, ο κατηγορούμενος 5 - φίλος των κατηγορουμένων 1, 2 και 4 - εξανάγκασε τον ΜΚ7 σε πεολειχία και συνουσία, στο κελί 60 χωρίς την παρουσία οποιουδήποτε. Επίσης σε ακόμα δύο περιπτώσεις ο ΜΚ7 εξαναγκάστηκε σε συνουσία από τους κατηγορούμενους 1, 2 και 5. Ακόμα ο κατηγορούμενος 5 τον εξανάγκασε σε συνουσία όταν βρίσκονταν μόνοι τους στο κελί 60, 3-4 φορές.

Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 σε κάποια περίπτωση εξαναγκασμού του ΜΚ7 σε συνουσία στην παρουσία του πρώην κατηγορουμένου 3, εν αγνοία του, του χορήγησαν διαλυμένο χάπι σε ποτήρι με τσάι, με αποτέλεσμα να ζαλιστεί και να μην νοιώθει τα πόδια του. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 του χορήγησαν αυτό το χάπι ακόμα 3-4 φορές, παρά τη θέληση του και υπό το κράτος φόβου του προς αυτούς, γνωρίζοντας ότι δεν είχε άλλη επιλογή.

Στις 30.12.2013, οι κατηγορούμενος 4 με οδηγίες και εντολές του κατηγορούμενου 2 τοποθέτησε στις τουαλέτες της πτέρυγας 8, μια μπίλια στο πέος του ΜΚ7, παρά τη θέληση του και υπό το κράτος φόβου και τρόμου που του είχαν εμπεδώσει οι κατηγορούμενοι 1 και 2.
Στις 7.1.2014 ο ΜΚ7 ζήτησε επίμονα από τον ΜΚ1 αλλαγή πτέρυγας.  Οι ΜΚ1 και ΜΚ4 προσπάθησαν να καταλάβουν τι συνέβαινε, όμως αυτός δεν απαντούσε και επέμενε στην επιθυμία του να αλλάξει πτέρυγα.  Μεταφέρθηκε στην πτέρυγα Ειδικό 8, όμως δεν αισθανόταν καθόλου καλά.  Στις 9.1.2014 ανέφερε στον ΜΚ1 ότι είχε μια πληγή στο πέος, μεταφέρθηκε στον γιατρό των φυλακών ΜΚ15 και από εκεί με συνοδεία δεσμοφυλάκων στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου ο ΜΚ21 του αφαίρεσε την μπίλια από το πέος. Την ίδια ημέρα, ο ΜΚ19 εξέτασε ιατροδικαστικά τον ΜΚ7 και διαπίστωσε ήπια χάλαση του σφικτήρα με διατήρηση του σφικτηριακού τόνου, χωρίς ευαισθησία και χωρίς εξωτερικές κακώσεις. Ο ΜΚ19 ήταν το πρώτο πρόσωπο στο οποίο ο ΜΚ7 είχε αποκαλύψει ότι είχε εξαναγκαστεί σε συνουσία στις Κεντρικές Φυλακές, εφόσον του υποσχέθηκε ότι δεν θα επέστρεφε στις φυλακές, πράγμα που αποκάλυψε στη συνέχεια και στον ΜΚ3.

Στις 10.1.2014 ο ΜΚ7 εξετάστηκε από τους ΜΚ18 και ΜΚ20 και διαπίστωσαν ότι αυτός βρισκόταν σε οξεία φάση μετατραυματικής διαταραχής και έχρηζε φαρμακευτικής αγωγής και ψυχοθεραπευτικής στήριξης. Στις 12.1.2014 εξετάστηκε από την ΜΚ22 η οποία έκανε την ίδια ιατρική διαπίστωση και τον εισήξε στην ψυχιατρική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας.   Ο ΜΚ17 ήταν ο προσωπικός νοσηλευτής του ΜΚ7 και συμπλήρωσε στις 12.1.2014 το έντυπο εισδοχής του στην ψυχιατρική κλινική. Ο ΜΚ7 απολύθηκε από την ψυχιατρική κλινική στις 28.1.2014, παρουσίαζε βελτίωση της ψυχικής του κατάστασης, όμως δεν είχαν υφεθεί όλα τα συμπτώματα και συνέχιζε να έχει ανάγκη για ψυχιατρική παρακολούθηση και ψυχολογική στήριξη. Γι' αυτό και ο ΜΚ18 είχε δώσει εντολές για ψυχιατρική παρακολούθησή του.»
Η προσέγγιση της έφεσης
Η πτυχή της έφεσης αναφορικά με τον ισχυρισμό για λανθασμένη αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ7 είναι εκτεταμένη αναφέρει το Ανώτατο.  Ιδιαίτερη όμως σημασία δόθηκε στο γεγονός ότι ο ΜΚ7 σε προηγούμενες δηλώσεις του προς την Αστυνομία είχε ενοχοποιήσει κατά συγκεκριμένο τρόπο τον πρώην κατηγορούμενο 3, ενώ ως μάρτυρας δεν προώθησε τέτοιους ισχυρισμούς. 
Στις καταθέσεις του όχι μόνο εμπλέκει τον πρώην κατηγορούμενο 3 αλλά στην πρώτη κατάθεση του, ημερ. 15.1.2014 (Τεκμήριο 32Α) αναφερόμενος στο πρώτο περιστατικό ισχυρίστηκε ότι μετά που οι εφεσείοντες και ο 3ος κατηγορούμενος τον ανάγκασαν να τους κάνει «στοματικό έρωτα», οι εφεσείοντες τον κρατούσαν από τα χέρια και πρώτος ήρθε σε συνουσία δια βίας μαζί του ο κατηγορούμενος 3 και ακολούθως οι εφεσείοντες.  Στην ίδια κατάθεση αναφέρεται ξανά στους «τρεις που τον βίασαν», ισχυριζόμενος ότι διέπρατταν το ίδιο αδίκημα κατ΄ επανάληψη.  Σε μεταγενέστερη κατάθεση του, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 3 σταμάτησε να έρχεται σε συνουσία δια βίας μαζί του διότι ο εφεσείοντας 1 του είπε «άφησ΄ τον τούτον, εν δικός μου».

Στην ένορκη του μαρτυρία, όμως, όπως επί του προκειμένου συνοψίζεται από  το Κακουργιοδικείο, ο  ΜΚ7 ανέφερε ότι η κατάθεση του (Τεκμήριο 32Α) δεν είναι ορθή διότι δεν είναι σίγουρος 100% κατά πόσο ο κατηγορούμενος 3 ήταν παρών και τον είχε αγγίξει σε μια περίπτωση που είχε βιαστεί από τους εφεσείοντες ενώ του είχαν χορηγήσει μικρά κόκκινα χάπια.  Η λανθασμένη του αναφορά οφειλόταν στο γεγονός ότι βρισκόταν στο νοσοκομείο και ήταν σοκαρισμένος.  Όλα όσα ανέφερε στις καταθέσεις του δεν είναι ψέματα, απλώς «δεν τα είπε σωστά» και το λάθος του ήταν η αναφορά στον κατηγορούμενο 3 χωρίς να είναι σίγουρος.  Γι΄ αυτό και μόλις εξήλθε του νοσοκομείου ανέφερε στη δικηγόρο της Δημοκρατίας ότι δεν είχε βιαστεί από τον κατηγορούμενο 3.

Το Κακουργιοδικείο θεώρησε ότι η αναφορά του ΜΚ7 στον πρώην κατηγορούμενο 3 στις προηγούμενες του καταθέσεις δεν έγινε ψευδώς ή κατόπιν φαντασίωσης, αφού αυτός τον τοποθέτησε σε σκηνή βιασμού από τους εφεσείοντες και απλώς δεν ήταν σίγουρος 100% ότι αυτός τον άγγιξε, λόγω της επίδρασης του κόκκινου χαπιού που οι εφεσείοντες του είχαν χορηγήσει.  Δέχθηκε τη διευκρίνιση του ΜΚ7 ότι τα όσα αναφέρονται στις καταθέσεις του δεν είναι ψέματα αλλά δεν είναι ορθά, υπό την έννοια ότι δεν τα έθεσε από την αρχή μέχρι το τέλος με τη σωστή σειρά, αλλά ανακατωμένα. 
Παρέπεμψε σχετικά στη μαρτυρία του ΜΚ18, ψυχίατρου και επιμελητή στην Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, ο οποίος είχε εξετάσει κατά τον κρίσιμο χρόνο τον ΜΚ7 και διαπίστωσε ότι βρισκόταν σε οξεία φάση μετατραυματικής διαταραχής, όπως επίσης και στην μαρτυρία του ΜΚ20, κλινικού ψυχολόγου και επιμελητή ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας, η οποία ήταν στα ίδια πλαίσια.  Οι μάρτυρες αυτοί αναφέρθηκαν στη συμπτωματολογία που παρουσίαζε ο ΜΚ7, ότι δηλαδή ήταν ανήσυχος, έντρομος, σε κατάσταση υπερέντασης, είχε ταχυκαρδία και γρήγορη αναπνοή και έδειχνε να αναβιώνει τα συμβάντα που έζησε (flashback), δηλαδή τους έλεγε ότι κατά διαστήματα έβλεπε εικόνες και στιγμιότυπα από τα γεγονότα.

Ο ΜΚ18 ανέφερε ότι η κατάθεση του ΜΚ7 προς την Αστυνομία μπορεί να επηρεάστηκε λόγω της φάσης του κατακερματισμού που εμπίπτει στην συμπτωματολογία του μετατραυματικού στρες. Παρομοίωσε την περίπτωση με ένα καθρέφτη που σπάζει σε κομμάτια.  Όταν το άτομο προσπαθήσει να επαναφέρει τα γεγονότα θα δυσκολευθεί ή δεν θα τα καταφέρει, γιατί ορισμένα από αυτά τα κομμάτια είναι καταχωνιασμένα στη μνήμη η οποία δεν τον βοηθά, τον δυσκολεύει διότι μεταφέρει όλα τα άσχημα και τα καταχωνιάζει στη μνήμη.
Η πλευρά των εφεσειόντων όμως εισηγήθηκε ότι οι ισχυρισμοί σε σχέση με τον πρώην κατηγορούμενο 3 δεν αποτελούν απόρροια των συμπτωμάτων μετατραυματικής διαταραχής, εφόσον ό,τι θα μπορούσε να ήταν η συνέπεια τέτοιας διαταραχής είναι η δυσκολία ανάκλησης λεπτομερειών σε σχέση με γεγονότα και όχι η επίκληση ψευδών και φανταστικών ισχυρισμών. 


Δεν υπάρχουν σχόλια: